یک قدم تا انتها ...

ای که کاکتوس غم گرفته به دستی

 ای سر در گریبان به گوشه ای نشستی

 غم در تو ریشه کرده توی خودت شکستی

 همه اینا رو دلم به جسم خسته ام گفت

 اینا رو اون به من گفت ای تو که غم پرستی

 تو دلم این همه غم جا نمی گیره

چی به جز غم داره اون دل که اسیره

 گفتی از یاد میره این غم ها یه روزی

 تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره